ทิ้งทวน ก่อนหยุดยาว
ก็อย่างที่บอกนะครับ ว่าตอนนี้โควต้าไดหมดแล้ว
วันนี้อัพได้เป็นวันสุดท้าย ถ้าจะมาอัพอีกก็ต้องเติมเงิน
ซึ่งตอนนี้กำลังประสบปัญหาทางการเงินอยู่พอสมควร
ทำให้ยังไม่สามารถเติมเงินเพื่ออัพต่อในเร็วๆ นี้ได้
และจะหยุดอัพไปจนกว่าจะมีเงินพอที่จะจุนเจือในส่วนนี้ได้
ไม่แน่ว่าอาจจะเป็น 1 สัปดาห์ 2 สัปดาห์ หรือนานกว่านั้น
แต่เจ้าของไดอยากมาอัพนะครับ จริงๆ แล้วอะ
คิดว่าคงไม่นานกว่าเดือนนึงหรอก
เพราะหยุดเขียนนานๆ ไม่ได้ มันไม่มีที่ระบายอารมณ์
แล้วก็ไม่ได้เก็บเรื่องราวในชีวิตที่ควรจดจำไว้ด้วย ..
เอาเป็นว่า แล้วเจอกันเมื่อชาติต้องการแล้วกันครับ เร็วๆ นี้
...
วันนี้ก็เข้าเรียนวิชา Reasoning ด้วยความง่วง ความมึน ความหิว
เพราะข้าวเช้าและข้าวกลางวันไม่ได้กิน
ทำให้เรียนไม่ค่อยรู้เรื่อง ความหิวก็ทำให้ตาพร่า
มองเพาเวอร์พอยท์อาจารย์ไม่เห็นเลย มันมัวไปหมด
เนื้อหาใหม่ก็มึนกว่าเดิมด้วย ยากอีก ..
ที่ไม่ได้กินข้าวเพราะไม่มีเวลา กินไม่ทัน
ตื่นสายซะงั้น ..
ก่อนออกจากบ้าน ตัดสินใจออนเอ็มทิ้งไว้
เพราะไม่เห็นเค้าออนมาหลายวัน รู้อยู่นะว่าเราเป็นคนฟุ้งซ่าน
เห็นแบบนี้แล้วก็นึกว่าจะโดนบล็อกไปอีก
แล้วก็เป็นไปได้ว่าช่วงนี้เค้าจะออนช่วงกลางวัน
เลยออนไว้เพื่อพิสูจน์ซะเลย
เรียนเสร็จ
ดิวง้วงเอมิก็ไปดรีมเวิลด์กัน
ไปถ่ายรูป - -
เห้อ .. เราก็ไม่มีตังค์
วันนี้ก็อ้างว่าจะไปหาข้อมูลทำรายงาน CA107 ที่หอสมุด
ก็ไปจริงๆ แหละนะ
แต่ข้อมูลที่หานี่มันเก่าเกินไป มันเป็นของปี 43
ซึ่งหนังสือพิมพ์ปีที่เก่าที่สุดในหอสมุดมันก็ปี 46 อะ ..
รายละเอียดจากนิตยสารมติชนสุดสัปดาห์
มันก็ไม่มากพอที่จะเอามาร้อยเรียงเหตุการณ์เพื่อจะวิเคราะห์ได้
ก็เลยกลับมามือเปล่า ..
ก่อนจะออกจากหอสมุด
ไปนั่งกดคอม ใช้ Remote Access เชื่อมต่อไปเครื่องที่บ้าน
เพื่อเช็คดูว่าวันนี้เค้าออนอยู่รึเปล่า
..ปรากฎว่าตอนนี้เค้าออนอยู่ด้วย !!
อืม .. หายฟุ้งซ่านซะทีนะ
กูไม่ได้ถูกบล็อก หายบ้าซะที ..
ตอนนี้เค้าออนอยู่ ..
แต่จะทักก็ทักไปไม่ได้
เพราะว่ามีโอกาสที่แฟนเค้าจะนั่งอยู่ด้วยมากกว่า 80%
ทักไปเดี๋ยวซวย และอาจทำให้เค้าซวยไปด้วย ..
แต่ออนอยู่ที่ไหนนะ ..
ตึกนิเทศรึเปล่า ?
หรือจะเป็นตึกนี้ .. หอสมุด ?
อืม ลองเดินลงไปหาดีกว่า เผื่อเจอ
ถ้าไม่เจอก็กลับบ้านล่ะ
ลงบันไดจากหอสมุดชั้น 4 มาที่ชั้น 3
เดินวนไปรอบๆ โต๊ะคอมที่เรียงรายกันอยู่กว่าครึ่งรอบ
..แล้วก็เจอเค้านั่งอยู่ .. กับแฟนเค้าจริงๆ ด้วย
เห็นเค้าแว้บเดียว เค้านั่งกดมือถืออยู่
แฟนเค้าก็กำลังเอาเม้าส์คลิกคอมที่อยู่ตรงหน้าเค้าอยู่
แล้วเราก็รีบเดินออกมา กลัวเค้าหรือแฟนเค้าเห็น
ตอนนี้แอบมองไม่ได้แล้ว ..
ลงลิฟต์ .. กลับบ้านทันที ..
ก็หวังว่าทุกเย็น จะได้เห็นเธอออนอีกนะ คิดถึง อยากคุยจะแย่แล้ว
อยากรีบกลับบ้านไปกินข้าว จะไปขึ้นรถตู้
แต่สภาวะ Glab-Effect ทำให้จำเป็นต้องขึ้นรถเมล์แทน
วันนี้กะจะเนียนนั่งรถฟรีเหมือน 2 ครั้งล่าสุด
(กูมีทริคขึ้นฟรีแล้วล่ะ ไว้จะอัพลงทีหลังละกัน 555)
แต่วันนี้อากาศร้อน เหงื่อแตก เนียนไม่ได้
(อันนี้ก็เป็นหนึ่งในทริคอะนะ รายละเอียดเดี๋ยวค่อยว่ากัน)
แล้วกระเป๋าก็ดูน่าสงสารด้วย ก็เลยจ่ายๆ เค้าไปละกัน
นั่งคิดฟุ้งซ่าน วุ่นวาย จนหลับ
นี่เป็นครั้งแรกที่หลับลึกจนฝัน ..
ฝันว่าอะไรจำไม่ได้
แต่วินาทีสุดท้ายได้ยินเสียงผู้หญิงเรียกหรือพูดอะไรซักอย่าง ..
ฟังไม่ค่อยชัด จับใจความไม่ได้
ได้ยินว่าอะไรคะนองๆ ซักอย่าง .. งึมงัมๆ
" ถึงเสาวรีย์แล้วค่ะน้อง ! "
กระเป๋ารถเมล์มาสะกิด
นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่กูหลับจนเกือบเลยป้ายจนต้องให้เค้ามาปลุก
โอววว - -
ขอบคุณมากครับ และขอโทษนะครับ ที่ก่อนหน้านี้คิดจะชิ่งค่ารถเมล์ - -
พอก่อนแล้วกันสำหรับวันนี้
..แล้วพบกันใหม่ เร็วๆ นี้ เมื่อมีเงิน .. ครับ !!
วันนี้อัพได้เป็นวันสุดท้าย ถ้าจะมาอัพอีกก็ต้องเติมเงิน
ซึ่งตอนนี้กำลังประสบปัญหาทางการเงินอยู่พอสมควร
ทำให้ยังไม่สามารถเติมเงินเพื่ออัพต่อในเร็วๆ นี้ได้
และจะหยุดอัพไปจนกว่าจะมีเงินพอที่จะจุนเจือในส่วนนี้ได้
ไม่แน่ว่าอาจจะเป็น 1 สัปดาห์ 2 สัปดาห์ หรือนานกว่านั้น
แต่เจ้าของไดอยากมาอัพนะครับ จริงๆ แล้วอะ
คิดว่าคงไม่นานกว่าเดือนนึงหรอก
เพราะหยุดเขียนนานๆ ไม่ได้ มันไม่มีที่ระบายอารมณ์
แล้วก็ไม่ได้เก็บเรื่องราวในชีวิตที่ควรจดจำไว้ด้วย ..
เอาเป็นว่า แล้วเจอกันเมื่อชาติต้องการแล้วกันครับ เร็วๆ นี้
...
วันนี้ก็เข้าเรียนวิชา Reasoning ด้วยความง่วง ความมึน ความหิว
เพราะข้าวเช้าและข้าวกลางวันไม่ได้กิน
ทำให้เรียนไม่ค่อยรู้เรื่อง ความหิวก็ทำให้ตาพร่า
มองเพาเวอร์พอยท์อาจารย์ไม่เห็นเลย มันมัวไปหมด
เนื้อหาใหม่ก็มึนกว่าเดิมด้วย ยากอีก ..
ที่ไม่ได้กินข้าวเพราะไม่มีเวลา กินไม่ทัน
ตื่นสายซะงั้น ..
ก่อนออกจากบ้าน ตัดสินใจออนเอ็มทิ้งไว้
เพราะไม่เห็นเค้าออนมาหลายวัน รู้อยู่นะว่าเราเป็นคนฟุ้งซ่าน
เห็นแบบนี้แล้วก็นึกว่าจะโดนบล็อกไปอีก
แล้วก็เป็นไปได้ว่าช่วงนี้เค้าจะออนช่วงกลางวัน
เลยออนไว้เพื่อพิสูจน์ซะเลย
เรียนเสร็จ
ดิวง้วงเอมิก็ไปดรีมเวิลด์กัน
ไปถ่ายรูป - -
เห้อ .. เราก็ไม่มีตังค์
วันนี้ก็อ้างว่าจะไปหาข้อมูลทำรายงาน CA107 ที่หอสมุด
ก็ไปจริงๆ แหละนะ
แต่ข้อมูลที่หานี่มันเก่าเกินไป มันเป็นของปี 43
ซึ่งหนังสือพิมพ์ปีที่เก่าที่สุดในหอสมุดมันก็ปี 46 อะ ..
รายละเอียดจากนิตยสารมติชนสุดสัปดาห์
มันก็ไม่มากพอที่จะเอามาร้อยเรียงเหตุการณ์เพื่อจะวิเคราะห์ได้
ก็เลยกลับมามือเปล่า ..
ก่อนจะออกจากหอสมุด
ไปนั่งกดคอม ใช้ Remote Access เชื่อมต่อไปเครื่องที่บ้าน
เพื่อเช็คดูว่าวันนี้เค้าออนอยู่รึเปล่า
..ปรากฎว่าตอนนี้เค้าออนอยู่ด้วย !!
อืม .. หายฟุ้งซ่านซะทีนะ
กูไม่ได้ถูกบล็อก หายบ้าซะที ..
ตอนนี้เค้าออนอยู่ ..
แต่จะทักก็ทักไปไม่ได้
เพราะว่ามีโอกาสที่แฟนเค้าจะนั่งอยู่ด้วยมากกว่า 80%
ทักไปเดี๋ยวซวย และอาจทำให้เค้าซวยไปด้วย ..
แต่ออนอยู่ที่ไหนนะ ..
ตึกนิเทศรึเปล่า ?
หรือจะเป็นตึกนี้ .. หอสมุด ?
อืม ลองเดินลงไปหาดีกว่า เผื่อเจอ
ถ้าไม่เจอก็กลับบ้านล่ะ
ลงบันไดจากหอสมุดชั้น 4 มาที่ชั้น 3
เดินวนไปรอบๆ โต๊ะคอมที่เรียงรายกันอยู่กว่าครึ่งรอบ
..แล้วก็เจอเค้านั่งอยู่ .. กับแฟนเค้าจริงๆ ด้วย
เห็นเค้าแว้บเดียว เค้านั่งกดมือถืออยู่
แฟนเค้าก็กำลังเอาเม้าส์คลิกคอมที่อยู่ตรงหน้าเค้าอยู่
แล้วเราก็รีบเดินออกมา กลัวเค้าหรือแฟนเค้าเห็น
ตอนนี้แอบมองไม่ได้แล้ว ..
ลงลิฟต์ .. กลับบ้านทันที ..
ก็หวังว่าทุกเย็น จะได้เห็นเธอออนอีกนะ คิดถึง อยากคุยจะแย่แล้ว
อยากรีบกลับบ้านไปกินข้าว จะไปขึ้นรถตู้
แต่สภาวะ Glab-Effect ทำให้จำเป็นต้องขึ้นรถเมล์แทน
วันนี้กะจะเนียนนั่งรถฟรีเหมือน 2 ครั้งล่าสุด
(กูมีทริคขึ้นฟรีแล้วล่ะ ไว้จะอัพลงทีหลังละกัน 555)
แต่วันนี้อากาศร้อน เหงื่อแตก เนียนไม่ได้
(อันนี้ก็เป็นหนึ่งในทริคอะนะ รายละเอียดเดี๋ยวค่อยว่ากัน)
แล้วกระเป๋าก็ดูน่าสงสารด้วย ก็เลยจ่ายๆ เค้าไปละกัน
นั่งคิดฟุ้งซ่าน วุ่นวาย จนหลับ
นี่เป็นครั้งแรกที่หลับลึกจนฝัน ..
ฝันว่าอะไรจำไม่ได้
แต่วินาทีสุดท้ายได้ยินเสียงผู้หญิงเรียกหรือพูดอะไรซักอย่าง ..
ฟังไม่ค่อยชัด จับใจความไม่ได้
ได้ยินว่าอะไรคะนองๆ ซักอย่าง .. งึมงัมๆ
" ถึงเสาวรีย์แล้วค่ะน้อง ! "
กระเป๋ารถเมล์มาสะกิด
นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่กูหลับจนเกือบเลยป้ายจนต้องให้เค้ามาปลุก
โอววว - -
ขอบคุณมากครับ และขอโทษนะครับ ที่ก่อนหน้านี้คิดจะชิ่งค่ารถเมล์ - -
พอก่อนแล้วกันสำหรับวันนี้
..แล้วพบกันใหม่ เร็วๆ นี้ เมื่อมีเงิน .. ครับ !!
